Banyonuzdaki kızılötesi ısıtıcıları güvende tutmak (ve korkutucu olmaktan kaçınmak)
Bir banyoya ısıtıcı yerleştirmek, aslında buharla mücadele etmek anlamına gelir. Su, elektriği iletmeyi sever; eğer yalıtım sağlanamazsa kısa devre veya toprak hatası meydana gelebilir. Bu da rahat bir banyo keyfi sırasında istenmeyen bir durumdur.
Bunu engellemek için iki şeye odaklanıyoruz: bariyerler ve koruyucu kutular.
Görünmez Kalkan
Sadece dış kabuğa güvenmiyoruz. İç kısımlarda, tellerin ısıtıcı elemanlara temas ettiği yerlerde yüksek kaliteli kuvars cam ve seramik yalıtıcılar kullanılır. Bunları elektriğin geçişini engelleyen bir duvar olarak düşünebilirsiniz. Hava yoğun buharla dolu ve yüzeyler ıslak olsa bile, akım tam da olması gereken yerde kalır. Her cihazda sızıntı testleri yaparak, cihazın “ölü” kalmasını sağlıyoruz; böylece cihaza dokunduğunuzda herhangi bir sorun yaşamazsınız.
Buharla Başa Çıkmak
Bir ısıtıcının performansı, onun mühürlemesine bağlıdır. Eğer buhar kabloların içine sızarsa, sorunlar başlar. Bu yüzden IP sınıfına sahip koruyucu kutular kullanıyoruz; genellikle banyodaki bölgeler için IP44 veya daha yüksek bir sınıf tercih edilir. Kablo girişlerine silikon contalar yerleştiriyor ve nemden etkilenmeyen terminaller kullanıyoruz. Böylece suyun ince bir tabaka halinde elektriğin gitmemesi gereken yerlere geçmesi engellenir.
Dengeyi Bulmak
İşin zor kısmı şu: Eğer mühürlemeyi çok sıkı yaparsanız veya kutuyu çok kalın yaparsanız, ısı elektronik parçaların içinde kalır. Bu bir denge meselesidir. Eğer devreler nefes alamazsa, parçalar beklenenden daha erken bozulur. Önemli olan, suyun dışarıda kalmasını sağlarken ısının da dışarı çıkabilmesini sağlamaktır.
Dürüst olmak gerekirse, ne kadar iyi yapılmış olursa olsun, cihazı mutlaka özel bir GFCI cihazına bağlayın. Bu, güvenlik ağınızdır. Bir sorun olursa, elektriği birkaç saniye içinde keser. Sıcak bir banyonun güvenli kalmasının en iyi yoludur bu.